Derme Çatma Bir Keder

Bir sonbahar sabahı, güneş ışığının önemini yitirdiği bir anda, saçlarından keder akan ama bu kederin ağırlığını taşıyamayan bir kız sessizliğin içinde varlığını belli eder. Derme çatma bir evin banyosunda, her an düşecekmiş gibi duran soluk, gri çerçeveli aynaya uzun uzun, kendisinden medet umarmışçasına bakar. Aynadaki kendisinin dile gelmesini bekler. Ama sesler yalnızca içindedir; ruhunda… Üstesinden gelemediği bir gücün elinde tıkanıp kalır. Bedeni, onun iradesi dışında hareket etmeye başlar. Paslanmış, çürümesine ramak kalmış makası alır ve saçlarını keser; sanki bütün kederlerinden kurtulmak istercesine…

Ve tekrar aynaya bakar, yine medet umarmışçasına… Makası bırakır, elini yıkar, başını temizler ve kendini arındırır. Başındaki keder artık yoktur ama izlerini taşır. Taşımak zorundadır.

İçeriye gider. Hayata tutunmaya çalışan bir serçe misali, uyuyan annesinin başına eğilir. Başını sakince okşar, annesi sakin bir şekilde uyanır. Kızına uzun uzun bakar… Başındaki izlere dokunmaktan çekinir ama izler dışındaki yerlerden sevgisini sızdırır.

“Babana benzemişsin.”

Kız, annesinin gözyaşını siler, babasının yokluğunu bir çırpıda unutturur.

“Kapanınca sana benziyorum.”

Anne güler ama içinde yaşadığı, adını koyamadığı bu yeni duyguyu hazmetmeye çalışır. Kızına “Bunu neden yaptın?” diye haykırmak ister fakat bunu yapamaz. Çünkü geç kalmıştır. Hayatın işleyişine kaptırıveririz çoğu zaman. Ruhumuz felaketler içindeyken bile “iyiyim” deriz, “yorgunum” deriz, “hava kötü” deriz ama “kötüyüm” diyemeyiz.

Dememiz gerekir mi? Aslında bakarsanız bunu dememiz bile gerekmez çoğu kez. Sadece bazen insanların yanında var olmak bile yeterli olabilir. Dertlere derman olmak gerekmez ki… Sadece “Ben buradayım, yalnız değilsin” demek bile güçlüdür bir başkası için. Kederi saçlarında biriktirmek, sonbaharda yağan yağmuru sırtlanmak kadar zordur.

Zor şeyler yaşamak her zaman güçlendirmez. Hatta bana öyle geliyor ki, güçlü olabilmek için bir beden bile bırakmayabilir. Bir inci gibi temiz ruhlar göçüp gitmesin hayatınızdan. Dikkat kesilin çevrenize ve bakın; kim ne kadar keder taşıyor saçlarında.